به یاد ارغوانم

نامدی دوش و دلم تنگ شد از تنهایی چه شود کز دلم امروز گره بگشایی ور تو آیی نشود چارهٔ تنهایی من که من از خوبش روم چون‌ تو ز در بازآیی   "قاآنی"   + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ساعت 10:13  توسط سعید  |  بخوانید...

نامدی دوش و دلم تنگ شد از تنهایی چه شود کز دلم امروز گره بگشایی ور تو آیی نشود چارهٔ تنهایی من که من از خوبش روم چون تو ز در بازآیی   "قاآنی"   + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ساعت 10:13  توسط سعید  |  بخوانید...

آخ آزاده... هنوز دوستت دارم ! هنوز بیادتم ! این انصاف نیست ...

به مویت قسم که هنوز بیتابانه میخواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده گوری ارغوان جانم! چشم به راه مگذار من را!...

امروز به روایت مادرم تولد من بود. این تاریخ ها در دنیای پر گذر امروز بی راز و رمزی نیست. امروز بواقع مثل همیشه درچنین روزیحسغریبی به سراغم می آید. مثل همه سال های پیش می روم توی گنجه قدیمی خانه دنبال شناسنامه ام می گردم و چند دقیقه ای به آن دقایق معصوم که ناخوانده توی این دفترچه کوچک جا خوش کرده اند خیره می شوم. حس كن حالا توی همین حال و هوا قاصدك، بیقراری های تو را برایم هدیه بیاورد. من هزار باره متولد خواهم شد وقتی كسی همه خنكای دستهای تو را بریزد توی تابستان من. این چند سال اما بیادت بودم ارغوانم! پای هفت سین ... پای بنفشه های سر بزیر حافظیه...توی نارنج...