به یاد ارغوانم

زمان گذشت و من با زنهای زیادی آشنا شدم. زمانی که اونها رو در آغوش میگرفتم، همه از من میپرسیدن که آیا اونها را فراموش نمیکنم؟... و من میگفتم: بله! فراموش نمیکنم...اما تنها کسی که هیچوقت فراموش نخواهم کرد کسی بود که هرگز نپرسید. جوزپه تورناتوره"...

و اما بعد... چهار سال، گذشت. اولین کامنتی گذاشت را هنوز دارم. ...یاد ارغوان داره روز به روز عیقتر و قدیمیتر میشه. شایدم جاودانه شد... ...

بگو به خواب چشم من خراب در آید مگر خیال تو بیرون رود که خواب در آید به دور ديده خودخواه وصفي از مژه كردم که نه خیال تو بیرون رود نه خواب در آید...